Preparar unha rolda de financiamento. Estratexia, execución e peche.

A Plataforma ONE celebrou o pasado 12 de xuño de 2026 o webinar “Como preparar unha rolda en 1 hora”, unha sesión orientada a ofrecerche unha visión clara, estruturada e accionable do proceso de captación de capital.

A sesión contou coa participación de Enric Ayala, CEO de Nexen Capital e de Pitch & Shark, e ex analista de Venture Capital, quen compartiu a experiencia adquirida tanto desde dentro dos fondos de investimento —estivo no Fondo da Bolsa Social e en Ático Ventures— como acompañando startups nas súas roldas. 

Como el mesmo resumiu, o seu obxectivo foi trasladar unha metodoloxía capaz de “hackear o proceso de levantar roldas”, explicando “como fan estes fondos para analizar unha compañía e como vos podedes presentar vós mesmos e vós mesmas”. A sesión estruturouse en dúas partes: unha primeira máis teórica sobre a estratexia e unha segunda cun caso práctico real.

Levantar capital é un proceso, non un evento

A primeira gran mensaxe da sesión foi invitar a entender o fundraising non como un acto puntual, senón como un proceso que esixe preparación, enfoque e constancia. Para iso, Enric Ayala indicou que levantar capital se parece moito a buscar emprego. En ambos os casos, un empeza por preguntarse que quere e que está disposto a aceptar, e despois prepárase a conciencia; do mesmo xeito que ante unha entrevista traballamos o currículo, nunha rolda preparamos o deck, o plan financeiro e o resto da documentación. E, como en todo proceso competitivo, convén non perder de vista a escala do reto, xa que, como el mesmo mencionou, “o axente investidor chega a analizar ata tres mil compañías ao ano”.

Esa competencia explica unhas cifras que axudan a contextualizar. Menos do 2% das startups conseguen levantar capital, e 9 de cada 10 compañías que logran unha primeira rolda non conseguen pechar a seguinte. De aí que insistise en que “o éxito non se mide só por pechar a rolda actual, senón por facelo sen comprometer o futuro”.

Cando ten sentido abrir unha rolda?

Durante este apartado trasladouse a idea de que levantar capital non debe entenderse como un obxectivo en si mesmo, senón como unha ferramenta ao servizo do crecemento. Neste sentido, destacouse que “non todas as startups necesitan abrir unha rolda no mesmo momento, senón cando existe unha aliñación clara entre tracción, mercado e obxectivos”.

Enric Ayala pediulles ás persoas asistentes que quedasen cunha idea, que, en forma de pregunta, convén facerse antes de empezar: “se imos buscar financiamento, onde debemos estar ao cabo de 12 a 14 meses para seguir sendo de interese para os próximos axentes investidores?”.

Isto implica coñecer as métricas que o negocio debe alcanzar e ter falado xa cos axentes investidores da seguinte etapa. Cando isto se traslada ben, para os axentes investidores demostra que se “fixeron os deberes” e que existe unha rolda preparada de forma profesional.

Unha estratexia para acelerar a rolda de 11 a 5 meses

Neste punto, Enric partiu dunha realidade que moitas persoas fundadoras coñecen ben: unha rolda adoita levar, pola vía tradicional, entre 8 e 11 meses de traballo. Fronte a ese horizonte, formulou unha metodoloxía —inspirada no que observou en compañías como Payflow e que hoxe aplica en Nexen Capital— capaz de reducir ese tempo a menos de cinco meses e, de paso, aliviar a carga de traballo das persoas fundadoras de forma notable.

A clave dese aforro está en comprender o funil do axente investidor para anticiparse a el. Convén lembrar que, arredor do 60% das compañías que recibe un fondo investidor son descartadas na primeira etapa simplemente por non encaixar coa súa tese de investimento, de xeito que unha análise previa de encaixe permite non perder o tempo e centrarse en quen realmente pode investir. A partir de aí, a idea é chegar tan preparados que o axente investidor poida saltar as fases iniciais do seu propio proceso: se se lle entrega de inicio toda a información que necesita, percibirá que “este proxecto está preparado” e avanzará moito máis rápido na súa análise.

Nesta mesma liña, Enric subliñou que a forma de comunicar a oportunidade forma parte da estratexia tanto como o seu contido. O idioma, sen ir máis lonxe, non é un detalle menor: recomendou preparar a documentación en inglés ademais de en español, porque transmite vocación de expansión internacional e dá a entender que se está conversando tamén con fondos internacionais. E dedicou unha atención especial á xeración de FOMO, ese medo a perder unha oportunidade que tantas veces move as decisións de investimento. Non en balde, apuntou, “os mellores fundraisers son precisamente quen mellor saben xerar ese FOMO, ordenando os contactos para que a sensación de competencia xogue ao seu favor”.

Preparación dos materiais: deck, plan financeiro e data room

Na súa vertente máis operativa, a sesión percorreu os materiais que toda startup debe ter listos. Seguindo co símil do currículo, Enric describiu o deck como esa carta de presentación de entre 15 e 25 diapositivas coa que se lle traslada ao axente investidor cara a onde se quere chegar, acompañada dun plan financeiro mensualizado a 36 meses. A ambos sumou o data room, o espazo onde se ordena con detalle toda a información da compañía, e para o que recomendou Notion polo cómodo que resulta navegar desde a perspectiva do axente investidor.

Foi neste punto onde lanzou unha das advertencias clave da sesión, a propósito do uso da intelixencia artificial. Aínda que a IA resulta moi útil para acelerar a redacción e a construción do data room, convén non delegar nela o deseño do deck: “se facedes o deck coa intelixencia artificial, iso xera unha moi mala impresión para o axente investidor”, explicou, porque tende a ofrecer un mesmo deseño para todo o mundo nun proceso que, precisamente, premia a diferenciación. 

Identificar axentes investidores, construír o pipeline e contactar ben

A captación de axentes investidores foi outro dos bloques con máis contido práctico. O punto de partida de Enric foi claro: “investir en startups é, ante todo, un negocio de persoas e de confianza, onde unha boa presentación pesa moito máis ca un contacto en frío”. Enviar a mesma mensaxe xenérica a todo o mundo, advertiu, transmite xusto o sinal contrario ao que interesa, porque dá a entender que a oportunidade xa pasou polas mans de medio ecosistema.

No plano máis táctico, recomendou construír unha carteira de polo menos 300 axentes investidores, clasificalos por encaixe e afinidade —en niveis alto, medio e baixo— e xestionalos cun CRM que permita saber en que fase está cada conversa. E volveu sobre unha idea que define ben o ritmo do proceso: “unha rolda é, á vez, un sprint e unha maratón”. Convén concentrar os contactos nunha marxe breve de tempo para que todos os axentes investidores avancen máis ou menos en paralelo, de xeito que, se varios se interesan, esa coincidencia xere unha saudable sensación de competencia entre eles.

Caso práctico: preparar unha rolda en menos dunha hora

A sesión incorporou un bloque práctico orientado a aterrar os conceptos tratados ao longo do webinar e demostrar como trasladalos a un caso real nun curto período de tempo.

Mediante un caso real preparado de forma interactiva coa ferramenta de IA Claude, Enric tomou a Glovo como exemplo para aterrar todo o anterior. O exercicio arrancou pola definición da estratexia da rolda —canto levantar, que dilución asumir e a que valoración—, mostrando como, nun caso de medio millón de euros, unha dilución de entre o 10% e o 15% situaría a valoración entre os 3 e os 5 millóns postmoney, unha cifra que despois convén contrastar co mercado a través de roldas comparables.

A partir de aí, o percorrido foi mostrando, paso a paso, como identificar os axentes investidores que encaixan, preparar as introducións apoiándose en founders do portfolio, organizar o pipeline nun CRM e xerar as mensaxes de contacto. O exercicio culminou na fase de negociación, respectando a orde lóxica do proceso: primeiro o deck, despois —só se hai interese real— o acceso ao data room e, finalmente, a proposta do axente investidor para liderar a rolda coas súas condicións.

O exemplo serviu, ademais, para reforzar unha das ideas de fondo do webinar: o peso que ten a percepción na valoración. Enric lembrou o caso dunha compañía participada pola Bolsa Social que, buscando inicialmente 400.000 euros, xerou tanto interese que terminou pechando 4 millóns. A conclusión foi clara: “canto maior sexa a percepción do potencial que se logra transmitir, maior será tamén a valoración que o mercado está disposto a recoñecer”.

Un espazo para resolver dúbidas e aterrar aprendizaxes

A sesión finalizou cunha quenda de preguntas na que as persoas asistentes puideron formular as súas dúbidas e afondar nos temas tratados. Este espazo permitiu aterrar os contidos e adaptalos a situacións concretas, reforzando o carácter práctico do webinar. 

Queres coñecer todos os detalles? Podes ver o vídeo completo do webinar e acceder paso a paso ás principais recomendacións compartidas durante a sesión.

Se non queres perder as próximas sesións, consulta a axenda de webinars da Plataforma ONE.