Jordi Martín del Val, CEO e cofundador de Bcombinator

Nesta conversa exploramos, da man de Jordi, como cambiou o perfil investidor nos últimos anos: desde un contexto menos rigoroso, no que abondeaba cunha boa historia, ata un momento de maior profesionalización, no que pesan a tecnoloxía, a validación temperá e a solidez do equipo fundador.

Jordi explica que indicadores xeran máis confianza en fases pre-seed e seed, cando unha startup pode considerarse preparada para levantar capital, e por que pedir demasiado diñeiro antes de tempo pode converterse nun erro estratéxico. Ao longo da entrevista, insiste nunha idea recorrente: o éxito non está en levantar capital, senón en validar, executar e xerar clientes.

Ademais, ofrécenos unha visión moi humana do emprendemento: a resiliencia, a constancia e a capacidade de “agarrar o volante nas curvas” son trazos que detecta en minutos e que, para el, determinan quen ten posibilidades reais de avanzar.

Sigue lendo e visualiza o vídeo ao final da páxina para coñecer en detalle a experiencia e o enfoque de Jordi Martín del Val, CEO e cofundador de Bcombinator.

Como evolucionou o perfil da persoa investidora nos últimos anos e que está valorando hoxe máis alá do pitch e das métricas?

Nos últimos anos observei un cambio profundo no comportamento investidor nas fases pre seed e seed. O ecosistema medrou, volveuse máis sofisticado e existe unha maior oferta de espazos e eventos que conectan persoas emprendedoras, axentes investidores e corporacións. Esa densidade de interaccións elevou o nivel de esixencia: xa non se trata só de atopar boas ideas, senón de entender como encaixan nun mercado real e que capacidade ten o equipo para executalas.

Moitos business angels tamén tomaron conciencia de que xestionar decenas de investimentos de maneira individual non é sostible. Buscan actores como Bcombinator para diversificar, profesionalizar a toma de decisións e apoiarse en procesos estruturados. No noso caso, realizamos unha análise técnica, financeira e estratéxica moito máis exhaustiva ca hai uns anos.

Ao longo dos anos vin centos de pitches. Algúns están tan traballados que parecen actuacións teatrais, pero iso non garante a evolución do proxecto. Por iso aprendín a mirar moito máis alá da presentación. O que realmente importa é a solidez do equipo, o seu coñecemento do mercado, a validación real acadada e a capacidade de soster o proxecto ante a incerteza. Esa é a verdadeira sinal de madurez nun contorno onde o capital se concede cada vez con máis criterio.

Como pode unha startup saber se está preparada para levantar investimento ou se debería centrarse en validar o seu modelo de negocio?

Creo que unha startup está lista para levantar capital cando demostra que avanzou un treito inicial pola súa conta. Antes de buscar investimento hai que entender a fondo o sector, dominar a parte técnica da solución e ter realizado validacións temperás que confirmen que existe un problema real e unha proposta con sentido. Hoxe xa non é razoable pedir financiamento para facer as primeiras probas: esas validacións deben vir feitas desde a casa, mesmo nas etapas máis iniciais.

Na miña experiencia, en tres ou catro meses unha persoa emprendedora eficiente pode explorar o mercado, construír un prototipo, probar hipóteses e aprender o suficiente como para concluír se a súa idea merece seguir avanzando. Ese é o momento de pensar nunha rolda pequena, destinada a acelerar e non a explorar desde cero.

Tamén valoro a traxectoria do equipo. Se es novo, hai que compensalo cun coñecemento profundo do sector, unha preparación rigorosa e unha mentalidade analítica. Se vés dunha carreira profesional previa, esa experiencia tamén suma. O importante é demostrar unha base sólida, ter feitos os deberes e non buscar capital para resolver dúbidas fundamentais sobre o proxecto.

Que indicadores ou métricas consideras clave para xerar confianza en axentes investidores en fases early stage?

Cando analizamos proxectos en etapas iniciais, sempre observamos dúas grandes pezas. A primeira é a tecnoloxía: a súa calidade, profundidade e capacidade para converterse nunha vantaxe competitiva real. Vin compañías que aínda non tiñan grandes ingresos, pero cuxa tecnoloxía era tan potente que demostraba claramente o seu valor futuro. A tecnoloxía ben construída é un activo moi poderoso en fases temperás.

A segunda peza son os casos de uso reais. Aquí os clientes que xa pagan teñen un papel fundamental. Non buscamos tracción masiva desde o primeiro día, pero si sinais verificables de que hai mercado, de que a solución encaixa e de que as primeiras vendas confirman un patrón escalable. Cando unha startup chega con tecnoloxía de nivel e primeiros clientes activos, sabemos que, co acompañamento adecuado, o crecemento pode acelerarse notablemente.

Estes dous elementos —tecnoloxía e validación comercial inicial— forman o núcleo da confianza en etapas early stage e permítennos tomar decisións máis seguras.

Máis aló do capital, que debería buscar realmente unha startup nun axente investidor ou fondo?

Creo que unha startup debe fixarse non só en quen pode aportarlle capital, senón —sobre todo— en quen pode acompañala nos desafíos do día a día. Sempre digo que o mellor diñeiro é o dos clientes, porque valida o produto e obriga a construír con criterio. Pero ao buscar un fondo, hai que pensar en quen pode axudar a avanzar máis rápido, tomar mellores decisións e abrir portas que un só non podería abrir.

En Bcombinator queremos ser esa primeira chamada cando xorde unha dúbida clave: contratación, reestruturación do equipo, financiamento non dilutivo, estratexia ou momentos de incerteza. Acompañamos de maneira próxima e personalizada, porque en fases temperás o apoio directo marca a diferenza.

E, ademais do acompañamento, está a conexión co mercado. Unha das iniciativas máis valiosas é o BCorporate Day, un evento no que reunimos as nosas startups con grandes corporacións —incluíndo empresas do IBEX 35— para presentar as súas solucións directamente a potenciais clientes. Este tipo de espazos permite ter en horas conversas que normalmente levarían meses conseguir. Para moitas startups, estes encontros convértense en primeiras vendas, pilotos ou partnerships estratéxicos.

Por iso insisto en que un fondo non debe ser só un actor financeiro, senón un socio estratéxico que aporte rede, criterio, acompañamento e acceso real a negocio. Esa é a diferenza nos primeiros pasos do proxecto.

Dende a túa experiencia, cal é o maior erro que cometen as startups cando comezan a buscar financiamento?

O erro máis habitual é buscar financiamento antes de tempo. Moitas startups tentan levantar capital sen ter validado suficientemente o produto, a proposta ou o mercado, o que complica todo o proceso. Tamén é frecuente pedir cantidades excesivas en pre seed, adoito ligadas a valoracións irreais e expectativas difíciles de cumprir. En ocasións traballamos cos equipos para axudarlles a axustar esa visión e entender que comezar con roldas máis pequenas é máis san e estratéxico.

Existe ademais un descoñecemento importante sobre a parte financeira. Moitas persoas emprendedoras non son conscientes de canto custa levantar diñeiro, do tempo que consome e da responsabilidade de gastalo ben. E ocorre algo clave: cando levantas demasiado, adoitas gastar demasiado. Con menos capital, afínanse máis as decisións, innóvase máis e actúase de maneira máis eficiente.

Por iso insisto sempre en ter claridade financeira, prudencia estratéxica e disciplina no gasto, especialmente nos primeiros pasos.

A miúdo fálase de financiamento como sinónimo de éxito. Cando pode converterse en mala decisión levantar investimento?

Existe unha tendencia a celebrar roldas de investimento como fitos, pero raramente se fala do negocio xerado, da evolución tecnolóxica ou do crecemento real en clientes. Levantar capital non é o obxectivo: é só unha ferramenta para acelerar algo que xa funciona.

Cando a busca de investimento se converte no foco principal, perdese tempo e enerxía que deberían dedicarse ao produto, ao mercado e ás vendas. Cada rolda abre debates internos, consome recursos e despraza a atención do esencial. Por iso, se un proxecto pode xerar ingresos a través de clientes, esa vía adoita ser máis saudable. E se hai que levantar capital, mellor en roldas pequenas e nos momentos axeitados.

Que tendencias ou sectores están a espertar maior interese investidor e por que? Hai algunha oportunidade infravalorada?

No noso caso estamos totalmente centrados na intelixencia artificial aplicada ao entorno B2B, un ámbito que evoluciona a tanta velocidade que é difícil prever cara a onde irá nos próximos meses. A tecnoloxía avanza de maneira hiperacelerada e vemos tanto ferramentas orientadas á produtividade como desenvolvementos máis profundos ligados a modelos e infraestruturas. 

Porén, esta mesma evolución xera un fenómeno curioso: perfis moi técnicos poden construír modelos propios case para uso persoal, pero iso non significa que exista automaticamente unha startup detrás. Entre facer algo para un mesmo e convertelo nun produto real hai unha enorme diferenza: require estratexia, vendas, produción, marketing e unha proposta de valor escalable.

Por iso, máis alá da tecnoloxía, centramos toda a atención no equipo. Neste momento buscamos tres elementos clave: primeiro, que o equipo domine profundamente a tecnoloxía; segundo, que teña un caso de uso moi concreto e validado; e terceiro, que sexa capaz de factorizalo e levalo ao mercado. Cando estas tres condicións se dan á vez —dominio técnico, caso de uso claro e capacidade de mercado— é cando realmente vemos unha oportunidade sólida de investimento.

Se tiveras que dar tres recomendacións a unha persoa emprendedora que vai afrontar a súa primeira rolda de financiamento, cales serían? E como pode axudar a Plataforma ONE?

A miña primeira recomendación é estudar profundamente o sector ao que te dirixes. Non abonda con coñecelo: hai que entendelo, mapear dinámicas, anticipar escenarios e ter claridade sobre como pode evolucionar. Esa preparación permite falar con máis solidez ante axentes investidores.

A segunda é ser extremadamente responsable coas finanzas. Hai que saber en que se vai investir cada euro, como se estrutura o gasto e que horizonte temporal se necesita. A disciplina financeira en fases iniciais determina en gran medida a supervivencia e o crecemento do proxecto.

A terceira é rodearte dos ecosistemas axeitados. Plataformas públicas como a Plataforma ONE poden ofrecer recursos, coñecemento e conexións moi útiles, e actores privados como Bcombinator poden complementar ese apoio con acompañamento próximo e conexión con clientes. Explorar todas as opcións permite atopar o encaixe perfecto en cada etapa.

Ao final, os resultados dunha startup dependen en gran medida da súa capacidade para rodearse das persoas e contornos que poden acelerar o seu camiño.